Krater
Qielli u plak, zogjtë ikën pa përshëndetur… pemët çelën sythe të ligur, ngjyrë tymi… e kollitën në ajër, aromë baruti… shkrumbi iu mpik brenda palcës, si reumatizëm e vjetër, në kockat e pleqve… Qielli u thinj, u lodh, u mpak, …u bënë kohë që njerëzit nuk ia drejtojnë vështrimin…©Arlinda G.
↑ Kthehu Sipër | Kutia e shkrimit Më e madhe | Më e vogël